AŞK KOKUSU

Aşkın kalbimdeki taş
Gönlümdeki ova
Bir şimşek iner
Selam veren kara bulutlara
Yağmur damlaları bir zift misali
Yağar, karışır nehrin berrağına
Bir şimşek daha çakar
Bir taş çatlar
İçinden nehirler, ovalar akar
Yönü sen, kıblesi sen
Bu nehirlerin
Aşk kokar her bir zerresi
Dere yatağı senin gönlündür
Benden sana uzanır
Sana söyleyemediğim
Boğazıma dizilen her kelime
Bu suda saklıdır
Gözlerine bakınca
Bir yıldırım daha iner
Taşırır pınarları, dereleri
Dayanır gözlerime
Göz yaşım süzülür damla damla
Yanaklarımın uçurumlarından
İZZET EMRE KAYAOĞLU

Yalnızlığın yalnızlık olduğu
Saatlerde, gecelerde
Elimde kalemim
Feryatlarım dilimde
Gönlümün kulağı sağır
Can çekişir
Ruhumun ücra köşelerinde
Nehirler taşar gönlümden
Vurur gözlerimin kıyılarına
Dalga dalga …
Sonra sen gelirsin aklıma
Düşer bir damla daha
Susup derdimi dinleyen kağıda
Sel aldı gözlerim
Şelale oldu yanaklarım…
Bir yanım duman altı
Beyin iflas, gönül sarhoş
Rutubetli bir oda
Sisli bir gece
Bir örümcek var cılız
Tutunmuş ağına bir köşede
Neyi bekler böyle, amaçsızca
Anlamadım, anlayamadım…
Bende böyleyim galiba
Sana bağlanmışım
Bekliyorum amaçsızca gelmeni
Gelmeyeceksin biliyorum
Bağlanmak, sevgi örmek kalbe
Saçmalık, delilik
Sevgi örüyorum yollarına
Bekleyeceğim gelmeni

İZZET EMRE KAYAOĞLU

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir