Halk Edebiyatı
LYS / Nisan 5, 2017

HALK EDEBİYATI GENEL ÖZELLİKLERİ İslamiyet öncesi sözlü dönemin devamı niteliğindedir. Ürünler daha çok sözlü olarak verilmiştir. Yazıya geçirilenler de daha sonra yazılmıştır. Şiir ağırlıklı bir edebiyattır. Düz yazıya pek yer verilmemiş. Halkın içinden çıkan sanatçılara ozan veya âşık denilir. Ürünler ezgiyle, kopuzun gelişmişi olan bağlama ile söylenir. İçten ve canlı anlatımla birlikte anlamda derin bir anlam ve kusursuz bir biçim görülmez. Dil sade ve açıktır. Söz sanatlarına çok az yer verilir. Nazım birimi dörtlüktür. Az da olsa aruz ölçüsü kullanılmış, asıl olarak hece ölçüsü kullanılmıştır. Hecenin 7’li 8’li ve 11’li kalıpları en çok kullanılmıştır. Kafiye kulak içindir. Daha çok yarım kafiye kullanılmıştır. Redif çok kullanılmıştır. Gerçekçi konular somut olarak anlatılır. Gözleme dayalı bir edebiyattır, konular gerçek hayattan alınır. Biçimden çok konuya öncelik verilir. Konu olarak aşk, ölüm, ayrılık, doğa sevgisi, kıskançlık, toplum sorunları en çok işlenen konulardır. Halk şairlerinin hayat hikayeleri ve şiirleri “Cönk” adı verilen eserlerde toplanmıştır. Cönkler bir nevi şiir antolojileri gibidir. Düz yazı olarak Aslı ile Kerem gibi halk hikayeleri, masallar, efsaneler, bilmeceler, fıkralar, atasözleri gibi örnekler vardır. Halk edebiyatı üç ana bölümde incelenir. Anonim Halk Edebiyatı, Âşık Edebiyatı, Tekke-Tasavvuf Edebiyatı ANONİM HALK EDEBİYATI Kim tarafından söylendiği belli olmayan halkın ortak malı sayılan sözlü ürünlerden oluşan edebi…