Maviciler

  1952 yılında Ankara’da yayınlanmaya başlayan ‘’Mavi’’ adlı dergi etrafında toplanan yazarların oluşturduğu bir topluluktur. Attila İlhan öncülüğünde Garipçilere ve İkinci Yenicilere karşı çıkmışlardır. Zengin mecazlı, şairane bir sanatın savunuculuğu yapılmış, şiirin basit olamayacağı savunulmuştur. Divan şiirinin biçim özelliklerinden ve imgelerinden yararlanılmıştır. Nazım Hikmet’ten etkilenilmiş, toplumsal gerçekçilere yaklaşılmış ancak gelenek reddedilmemiş, şiir ideolojinin aracı haline getirilmemiş. Bireyin duygusal dünyası yansıtılmıştır. Şiire coşkulu bir anlatım kendine özgü bir duyarlılık getirmişlerdir. Attila İlhan büyük ve küçük harf kurallarına uymamış özgün bir biçim geliştirmiştir. Mavi dergisi 1955’te çıkan 36. Sayıdan sonra (Son Mavi) kapatılmıştır. Temsilcileri: Atilla İlhan Ferit Edgü Ahmet Oktay Orhan Duru Yılmaz Gruda Tahsin Yücel Demir Özlü Ayrılık Sevdaya Dahil-Attilâ İlhan Açılmış sarmaşık gülleri kokularıyla baygın En görkemli saatinde yıldız alacasının Gizli bir yılan gibi yuvarlanmış içimde kader Uzak bir telefonda ağlayan yağmurlu genç kadın Rüzgar uzak karanlıklara sürmüş yıldızları Mor kıvılcımlar geçiyor dağınık yalnızlığımdan Onu çok arıyorum onu çok arıyorum Heryerimde vücudumun ağır yanık sızıları Bir yerlere yıldırım düşüyorum Ayrılığımızı hisettiğim an demirler eriyor hırsımdan Ay ışığına batmış karabiber ağaçları gümüş tozu Gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar yaseminler unutulmuş Tedirgin gülümser Çünkü ayrılık da sevdaya dahil çünkü ayrılanlar hala sevgili Hiç bir anı tek başına yaşayamazlar Her an ötekisiyle birlikte herşey…