Milli Edebiyat Zevk Anlayışını Sürdüren Şiir

Milli edebiyat döneminde oluşan Beş Hececiler grubu ve onlara  benzer şairlerin oluşturduğu bir anlayıştır. Memleket manzaralarıyla ilgili söyleyişlere yer verdiler. Milli edebiyat döneminde ortaya çıkan memleket edebiyatı anlayışını sürdürmüşlerdir. Şiirlerinde Anadolu ve Anadolu insanını anlatmaya çalışmışlardır. Milli hisler ön planda tutulmuştur. Şiirlerinde halk arasından seçilmiş sıradan insanlara yer verdiler. Şiirde hece ölçüsünü Halk edebiyatı nazım biçimlerini sade bir dille kullandılar. Cumhuriyetin ilk yıllarında en parlak dönmelerini yaşadılar. Temsilcileri: Faruk Nafiz Çamlıbel, Enis Behiç Koryürek, Halit Fahri Ozansoy, Orhan Seyfi Orhon, Yusuf Ziya Ortaç Kemalettin Kamu, Arif Nihat Asya, Ahmet Kutsi Tecer, Zeki Ömer Defne, Orhan Şaik Gökyay Ömer Bedrettin Uşaklı Arif Nihat Asya İlhan Geçer Yavuz Bülent Bakiler Şukufe Nihal Behçet Kemal Çağlar Zeki Ömer Defne Bu anlayışın Şairlerinden birkaç örnek şiir: MUSTAFA KEMAL’İN KAĞNISI Yediyordu Elif kağnısını Kara geceden geceden Sanki elif elif uzuyordu inceliyordu Uzak cephelerin acısıydı gıcırtılar İnliyordu dağın ardı yasla Her bir heceden heceden Mustafa Kemal´in Kağnısı derdi kağnısına Mermi taşırdı öteye, dağ taş aşardı Çabuk giderdi, çok götürürdü Elifçik Nam salmıştı asker içinde Bu kez herkesten evvel almıştı yükünü Doğrulmuştu yola, önceden önceden Öküzler getiriyordu Elif kağnısını Kara geceden geceden Sanki elif elif uzuyordu inceliyordu Uzak cephelerin acısıydı gıcırtılar İnliyordu dağın ardı yasla Her bir…