Öz (Saf) Şiir Anlayışını Sürdüren Şiir

Fransız şair Paul Valery’nin ‘’Şiir dili her şeyin üstündedir.’’ Görüşünden hareketle Divan şiirinin biçimsel yapısından da etkilenerek geliştirilen ortak bir şiir anlayışıdır. Saf şiir anlayışı Ahmet Haşim’in ‘’Şiir Hakkında Bazı Mülahazalar’’ adlı makalesiyle başlamıştır. Milli edebiyat döneminde Ahmet Haşim ve Yahya kemalin başlattığı anlayış Cumhuriyet edebiyatında da devam etmiştir. Şiirde ahenk; söyleyiş tarzı, ritim, kafiye vb. ile sağlanır. Sanat ve şiir her şeyden önce bir biçim sorunu olarak algılanır. Amaç okurda estetik bir haz oluşturmaktır. Şiirde yerli ve mahalli unsurlara fazla yer verilmez. Şairler, düşsellik, bireysellik ve içsellik gibi özellikleri benimserler. Daha çok sembolizm akımından etkilenilmiştir. Simgecilik, bireysellik, ruh, ölüm, rüya, renkler, mitolojik unsurlar ve yansımalar şairlerde görülen başlıca ortaklıklardır. Şiirlerini anlaşılmak için değil duyulmak için yazarlar. Şiirde öğretme amacı güdülmez. Amaç güzel şiir yazmaktır. Sanat sanat için anlayışı hakimdir. Şiir soylu bir sanat olarak kabul edilir. Her şairin kendine has bir imge düzeni vardır. Özgünlük ve yaratıcılık amaçlanmıştır. Şiirde musikiye yakın bir söyleniş görülür. Dil günlük dilin kalıplarından uzaklaştırılmıştır. Ağırlıklı olarak aruz ölçüsü ve sonra hece ölçüsü ve serbest ölçüyle yazılmış şiirler de vardır. Şair rahat şiir yazarak dilde saflaşmaya ulaşır, düşüncesi benimsenmiştir. Temsilcileri: AYMANA CeFA ÖZ diye akılda kalabilir. Ahmet Haşim Yahya Kemal Behçet Necatigil Ahmet Hamdi Tanpınar Ahmet…

Milli Edebiyat döneminde Şiir

Tanzimat dönemi sanatçılarının ortaya attığı halkın diliyle, halk yazma anlayışının en iyi şekilde uygulama(ya başlayan Mehmet Emin Yurdakul’dur.  1897 yılında yazdığı ‘’Ben Bir Türk’üm; dinim cinsim uludur’’ dizesiyle başlayan Cenge Giderken isimli şiiri edebiyatımızda yeni bir çığır açmıştır. İçinde bulunduğu dönemde sade ve hece vezniyle yazdığı şiirleri Mehmet Emin sade bir dille ve heceyle şiir yazan yeni Türk edebiyatının ilk şairidir. Şiirlerinde milli duyguları ve sosyal konuları işlemiştir. Mehmet Emin Yurdakul’un başlattığı bu şiir anlayışı uzun yıllar boyunca yalnız devam etmiştir. Ancak 1917 yılından itibaren Beş Hececiler’in ortaya çıkışına kadar devam etmiştir. Beş Hececiler şiir de hece veznine birden geçmemişler aruzu da kullanmaya devam etmişlerdir.  Bununla birlikte Edebiyatımızın büyük  şairlerinden Mehmet Akif, Yahya Kemal ve Ahmet Haşim aruzla ve sanat değeri yüksek şiirler yazmaya devam etmişlerdir. Mehmet Emin’in dışındaki heceyle yazan şairler, Ziya Gökalp’in etkisiyle heceye yönelmişler fakat aruzla da yazmaya devam etmişlerdir. Heceyle yazdıkları eserlerde anlam derinliği ve sanat estetiği oluşturamamışlardır. Mehmet Akif ve Faruk Nafiz  aruzla yazmalarına rağmen şiirlerinde  yerli hayatı yansıtmış şairlerdir. Aruzun Son üç büyük temsilcisi olan Yahya Kemal, Ahmet Haşim ve Mehmet Akif gerçek sanat değeri taşıyan şiirleri meydana getirmişlerdir. Mehmet Akif  özellikle manzumelerinde halkın sorunlarına yönelmiş. Fakat Ahmet Haşim ve Yahya Kemal toplumsal konulara…